Burasý bir hukuk devleti mi yoksa herkesin keyfine göre davrandýðý bir oymak mý?

18.03.2008 20:56

Yargýtay Cumhuriyet Baþsavcýsý, %46.7 oyla iktidara gelen parti hakkýnda kapatma davasý açtý.

Ruijten-Oomen’in ve Lagendijk’in dedikleri gibi bu akýl almaz bir komik-þaka deðil, ciddi. Watson’ýn dediði gibi düþ deðil, gerçek. Swoboda’nýn dediði gibi delilik/çýlgýnlýk ve hukukçu Baþbakan Schröder’in vurguladýðý gibi asla onursuz deðil, tam tersine Türkiye’de yazýlý hukuka yaslanan bir giriþimdi.

Ve kýyamet koptu.

Tozdan dumandan birbirini ne gören var ne dinleyen.

Lütfen konuya yoðunlaþalým.

Dava ile ilgili iki yasa var.

Biri, 12 Eylül ürünü Anayasa. 68. madde, ‘Siyasal partiler(in), (...) tüzük ve izlenceleri ile eylemleri, (...) laik cumhuriyet ilkelerine aykýrý olamaz’ diyor.

Anayasanýn 69. maddesi, bir siyasal partinin bu tür eylemlerin odaðý olduðu Anayasa Mahkemesince (AYM) saptandýðý takdirde temelli kapatýlacaðýný söylüyor.

Öbürü, yine 12 Eylül ürünü 1983/2820 sayýlý Siyasal Partiler Yasasý.

Yasanýn 78-103. maddeleri siyasal partilerle ilgili onlarca yasak öngörüyor.

103. maddesi de ‘...laiklik karþýtý eylemlerin odak durumunu oluþturup oluþturmadýðýný’ AYM belirler, diyor.

Bu yasalarý yabancýlar bilmeyebilir.

Ya bizler, T.C. Yurttaþlarý, özellikle parti kurucularý? Bilmeme hakkýmýz var mý? Yok.

Yok ama þu ‘odak’ da neyin nesi? Sýnýrlarý nerede baþlar nerede biter?

Tanýmlayabilen var mý? Yok. Hukuku sulandýrýp siyasallaþtýrmaya elveriþli, netameli bu sözde kilit kavram, içine her þeyin kolaylýkla sýzabileceði bir çýkýn aslýnda.

Saðlýklý bir hukukta çýkýn/torba sözcükler olmaz, köþeli kavramlar olur.

Ýþte Baþsavcý, doðru/ádil hukuka göre deðil, bu yasal hükümlere; bu yanlýþ hukuka yaslanýlarak daha önce verilmiþ Fazilet, Refah gibi partilerle ilgili örnek kararlara göre bu davayý açýyor.

Bu yasalar, savcýya hiçbir takdir yetkisi tanýmýyor. Dava açma konusunda yerindelik/maslahata uygunluk sistemini reddediyor; zorunluluk sistemini getiriyor.

Dikkat ediniz lütfen.

Bu yasalarýn hiçbir maddesinde, ‘Bir parti %46.7 oy almýþ’;

‘Dava, toplumu sarsacak, siyasal/ekonomik istikrarý bozacak, yatýrýmý engelleyecek, iþsizliði artýracak, demokrasiyi yaralayacak, Türkiye’nin saygýnlýðýný örseleyecek’;

‘Ülke dýþý askeri harekát yaptýran iradeyi boþlukta býrakacak’;

‘Olasý siyaset yasaðýyla Cumhurbaþkanýnýn meþruluðunu gölgeleyecek’;

‘Hakkýnda dava açýlan partiyi önce sanýk, sonra da maðdur/mazlum yapacak, ilk seçimde de daha kazançlý kýlacak ise dava açýl(a)maz’ denmiyor.

Kimileri de Baþsavcýnýn karakterinden söz edip çýkarsamalar yapýyor: Kararlý, ölçülü.

Peki, Baþsavcý kararsýz, ölçüsüz olsaydý, ‘Ben, yazýlý hukuku dinlemem. Davanýn siyasal, ekonomik, toplumsal vebalini taþýyamam. Her þeyden önce Türkiye’nin bu dava ile ne kazandýðýna, ne yitirdiðine bakarým. Dünya karþýsýnda ülkemi utandýramam. Halkýn iradesine saygýsýzlýk edemem. Demokrasilerde parti kapatmak kural ve sýra dýþý bir olay. Egemenlik, benim deðil, kayýtsýz þartsýz ulusun. Ýspanya’da Herri Batasuna terör örgütü ETA’yý överek suç iþlediði için kapatýldý, Almanya’da 1950’lerde sadece iki parti kapatýldý. Oysa Türkiye partiler mezarlýðýna döndü. Otuza yakýn parti idam edildi. Mazlumlarýn/maðdurlarýn çoðu güçlenerek geri döndüler. Demokrasi sicilimiz bozuldu. Öyleyse parti kapatma davalarýný açmam. Kaçýnýrým, hatta korkarým’ diyerek görevini savsayabilir ya da erteleyebilir miydi?

Bayanlar, baylar!

Lütfen önce kararýnýzý verin: Burasý bir hukuk devleti mi yoksa herkesin keyfine göre davrandýðý bir oymak mý?

Ve de bir kez daha düþünün: Bu gerekçelerle dava açýlmasaydý, asýl o zaman yargý siyasallaþmaz mý, sinmez miydi? Bizler, yaðmurdan kaçarken doluya tutulur, çeliþkiye düþmez miydik?

Eðer burasý, bayanlar, baylar, bir hukuk devleti ise, dava açmada zorunluluk sistemi benimsenmiþ ve de ‘kesin kanýt’ deðil, ‘yeterli kanýt’ var ise, savcý davayý açmak zorundadýr. Hiçbir gerekçeyle ve de siyasal kaygýlarla dava açmayý asla erteleyemez.

Eðer savcý, kiþisel görüþlerini, inançlarýný görevine karýþtýrýr, kendinden menkul bahanelerle durumdan görev çýkarýr, davayý açmaz, ertelerse, siner, siyasallaþýrsa, iþte asýl o zaman korkmamýz, kýyameti koparmamýz, dizlerimizi dövmemiz gerekir.

Baþýna buyruk davranan, yasalara uymayan, görevini savsayan, yetkisini kötüye kullanan bir savcý, bugün size, yarýn baþkasýna neler yapmaz, bir düþünün.

Sýð çýkýþlarla kurumlarý, insanlarý yýpratmayalým.

Herkes, sinirlerine egemen olmalý, serinkanlýlýkla kendisine çeki düzen vermelidir.

Unutmayalým. Sorumsuz tepkiler de ülkemizi küçük düþürür; yargýnýn ilerideki kararý, ne yönde olursa olsun, gölgelenir, adalet kirlenir.

AYM üyelerini atayanýn kimliði üzerinden Mahkemece verilecek kararý þimdiden kestirmeye kalkýþmaktan da kaçýnalým, lütfen. Yargýçlar, kiþisel görüþlerini, inançlarýný duruþma salonuna sokamazlar.

Ýddianame, adý üstünde iddialar içeren bir yazýdýr/metindir. Ýddialar, zayýfsalar, sakatsalar elbette çürütülebilirler; elenirler. Ancak bu, mahkeme salonlarýnda belli olur. Zira, iddianamelerin tartýþýlacaðý yerler, kent meydanlarý, köy kahveleri, basýn deðil, yalnýzca mahkeme salonlarýdýr. Bu bir.

Parti kapatmak, demokrasilerde çok ayrýk kýnanasý bir durumdur. Sýk yaþanýrsa, demokrasi önce yalama olur, sonunda da tükenir. Çünkü, parti bir siyasal akýmýn örgütlenmesidir. Partiyi kapatmakla tüzel kiþiyi ölümle cezalandýrmýþ olursunuz. Ama bu ölüm cezasý, siyasal akýmý, düþünceleri öldürmeye yetmez; ceza sonuçsuz kalmaya mahkûmdur. Bu boþuna çabalardan/düzenlemelerden artýk vazgeçmeliyiz. Bu iki.

Kimileri, hatta hukuk adamlarý, yargýçlar, savcýlar da, uygulayacaklarý yasalarý beðenmeyebilirler. Ama hukuk bilincini özümsemiþ bir hukuk toplumunda, mantýklarýný zorlasa, vicdanlarýný acýtsa da, onlara uymak zorundadýrlar. Çünkü ‘Yasalara, doðru/yerinde olduklarý için deðil, yasa olduklarý için uyulur.’ Bu üç.

Gelelim en önemli noktaya: Siyasal Partiler Yasasý gibi yasaklarla dolu bir metni çaðcýl hiçbir demokraside bulamazsýnýz.

Bu Yasa, demokrasi karþýtýdýr, halkýn iradesini hiçe saymaktadýr.

Eðer bir savcýnýn eline bu yasayý teslim ederseniz, o da, sizler de, hukuku kullanarak toplumu ezmek, bu tür sancýlarý da sürgit yaþamak zorunda kalýrsýnýz. Bu dört.

Yargýnýn önüne gelen konularda yorumlar yapmaya kalkýþýrsanýz, yasalarý çiðner (T. Ceza Yasasý, m. 288, Basýn Yasasý, m. 19/1), yargý baðýmsýzlýðý ilkesini örseler, kaþ yapayým derken nice göz çýkarýrsýnýz. Bu beþ.

Suç Baþsavcýda deðil, bizi dýþarýda utandýran yazýlý hukuktadýr. Siyasal Partiler Yasasý yerine hukukun gereðini yapmakla yükümlü Baþsavcýya saldýrmak, hedefte yanýlgýdýr/sapmadýr. Bu altý.

Çözüm bellidir. Partiler yerine, onlarýn ve özgürlükçü rejimin mezar kazýcýsý olan bu 12 Eylül ürünü, demokrasi özürlü, çað dýþý Yasayý tez elden mezara gömmek ya da en azýndan kökten deðiþtirmek.

Dava vesilesiyle bu fýrsat yakalanmýþtýr. Ulusal iradenin temsilcileri, bu fýrsatý zafere dönüþtürmeli, egemenliði halk adýna kullanabildiklerini kanýtlamalýdýrlar. Bu yedi.

Sami Selçuk- Star